ศิลปะในสายตาหรือมุมมองของผู้หญิง: สตรีนิยมและความเสมอภาคในผลงานศิลปะร่วมสมัยของไทยและอินเดีย

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์มุมมองของศิลปินหญิงร่วมสมัยชาวไทยและอินเดียที่มีต่อประเด็นสังคม การเมือง ศาสนา วัฒนธรรม และปิตาธิปไตย ผ่านผลงานศิลปะร่วมสมัยในรูปแบบสื่อผสมที่เชื่อมโยงกับแนวคิดสตรีนิยม (Feminism) และมุมมองสตรี (Female Gaze) รวมถึงการสร้างพื้นที่ใหม่ในการกําาหนดอัตลักษณ์ของสตรีเพศผ่านผลงานศิลปะร่วมสมัย โดยอาศัยข้อมูลของศิลปินหญิงจากเอกสาร สูจิบัตร นิทรรศการศิลปะ และบทความวิชาการควบคู่กับการสัมภาษณ์ศิลปินหญิงชาวไทยและอินเดียที่มีคุณสมบัติหรือประสบการณ์สร้างงานศิลปะและจัดแสดงผลงานในระดับชาติและนานาชาติต่อเนื่องกว่า 10 ปี จากนั้นทําาการวิเคราะห์เนื้อหาและการตีความเชิงสัญลักษณ์จากผลงานของศิลปินหญิง ทําาให้พบว่าศิลปินหญิงกลุ่มนี้ใช้ศิลปะเป็นภาษาทางสังคม วัฒนธรรม และการเมืองในการวิพากษ์ความไม่เท่าเทียมทางเพศ ระบบชายเป็นใหญ่หรือปิตาธิปไตย ผ่านผลงานที่สะท้อนอัตลักษณ์ของเพศหญิงในมุมองและการตีความใหม่จากเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม สังคม และการเมือง โดยใช้ศิลปะร่วมสมัยในรูปแบบ จิตรกรรม ประติมากรรม ภาพถ่าย ศิลปะการจัดวาง (Installation Art) ศิลปะเฉพาะเจาะจงกับพื้นที่ (Site – Specific Art) และ วิดีอาร์ต (VDO Art) ที่จัดแสดงในหอศิลป์ แกลเลอรี และชุมชน เป็นพื้นที่ในการแสดงออกหรือโต้แย้งต่อประเด็นเหล่านั้น